เบื่อชีวิตเมือง มาบ้านนอกกับลุงสิ

ปืนฉีดน้ำจากปีที่แล้ว ผมใช้มันไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่ ตอนนั้นเองก็เลยคิดว่าจะเก็บเอามาใช้เล่นต่อปีนี้ กะว่าถ้าปีนี้ได้เอาไปเล่นก็จะได้เวลาทิ้งมันเสียที แต่เอาเข้าจริงก็ได้แต่ลองๆกรอกน้ำแล้วก็ยิงใส่ต้นไม้ ไม่ได้เล่นเหมือนเดิม ก็เลยจะเก็บไว้เล่นปีหน้าอีก

สงกรานต์ที่ผ่านมาผมไม่ได้อยู่บ้าน ออกเดินทางสู่ตะวันตกไปหาสหายเก่าแก่ คิดไปตลอดทางว่าสงกรานต์ทั้งทีทำไมไม่อยู่บ้าน ทั้งวันผู้สูงอายุและวันครอบครัว น่าจะหากิจกรรมทำร่วมกับครอบครัวซะมากกว่า ไปทั้งๆที่มีอะไรติดใจอยู่ก็เลยไม่มีความสุขในทริปซักเท่าไหร่

ภาพที่คุ้นตา บรรยากาศเดิมๆ แต่เห็นทีไรก็ไม่เบื่อ เหมือนกับว่าคนเหล่านั้นกำลังแบ่งปันความสุขมาให้เราด้วย ถึงจะไม่ได้เล่นด้วยก็ตามที มีบ้างที่คนจะขอประแป้ง เราก็ได้แต่ยิ้มและเอ่ยออกไป ‘ขอบคุณคร้าบ’

คุยกันกับเพื่อนไว้ว่า ช่วงปีใหม่ ถ้าไม่มีอะไรผิดแผน จะมีทริปเดินทางสู่เมืองเหนือด้วยกัน ผมก็เลยคิดว่า วันหยุดต้นเดือนหน้า จะไปหาเสื้อกันหนาวมาไว้ซักตัว เพราะเพื่อนมันบอกว่าที่นั่นน่ะ หนาวเอาเรื่อง คิดว่าคงไม่เร็วไป เพราะช่วงเวลาหนึ่งปีมันเร็วเหลือเกิน นี่แค่แปดเดือนครึ่ง แป๊บๆก็ถึงแล้ว





มันติดตรงที่ว่าตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยซื้อเสื้อกันหนาวเองเลย จะบอกแม่ให้ซื้อให้ก็กลัวเขาจะหาว่าผมสติไม่ดี




ที่จริงผมแค่ตื่นเต้นไปหน่อยเท่านั้นเอง…