เบื่อชีวิตเมือง มาบ้านนอกกับลุงสิ

คุณเคยรู้สึกว่าชีวิตประจำวันนั้นมันช่างน่าเบื่อหน่ายอยู่บ้างหรือเปล่า หรือบางทีมันก็เลวร้ายเหลือเกิน เชื่อว่าหลายคนทีเดียวที่เป็นอย่างนี้ หลายคนใช้ความรู้สึกนี้ เปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตไป

หมอบางคนเป็นนักการเมือง อาจจะไม่ใช่ด้วยเหตุผลข้างบน วิศวกรหลายคนเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย ครูลาออกมาเปิดร้านเกม นั่นคือเรื่องราวของผู้มีโอกาส

ผู้มีอันจะกินเลือกในสิ่งที่เขาต้องการ ในขณะที่กลุ่มที่ด้อยกว่านั้นนิดหนึ่งเปลี่ยนอาชีพเพราะจะทำให้เรื่องผ่อนบ้านหรือผ่อนรถง่ายขึ้น สำหรับผู้ด้อยโอกาส บางทีเขาต้องการเปลี่ยนอะไรที่เรียบง่ายกว่านั้น เขามีปัญหาว่า วันไหนจะเป็นวันที่เขาอยู่ที่เดิมไม่ได้ วันไหนที่ลมหรือรถเครนจะหอบเอาฝาบ้านเขาไป

เราพบความแตกต่างในเรื่องเหล่านี้ในประเทศกำลังพัฒนาหลายประเทศ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นที่ผมจะยกมาในวันนี้

ผมต้องการกล่าวในเรื่องของความเครียดในการดำเนินชีวิต ซึ่งจะกล่าวว่า ไม่ว่าใครก็เครียดได้ทั้งนั้น คนจน คนรวย คนจำพวกที่หนึ่ง คนต่างชาติ คนไข้ ระคนกันไป และปัญหานี้ พบได้ทั่วไปเช่นกันในประเทศที่พัฒนาแล้ว

การฆ่าตัวตายเป็นปัญหาสำคัญ อาจไม่รุนแรงในไทยเท่าปัญหาอื่นๆ นั่นเป็นทางออกสำหรับคนโง่ การทำความเข้าใจกับสิ่งรอบข้าง การรับรู้และรับเข้ามาในใจและเผาผลาญมันเสีย นั่นคือหนทางหนึ่งที่เรียกว่าการไม่หนีปัญหา

การเผาผลาญที่ว่านั้นทำอย่างไร ผมไม่แน่ใจว่าจะบอกถูกรึเปล่า แต่บอกได้คร่าวๆว่า คือการเอาธรรมะเข้าช่วย

อปฺปิเยหิ สมฺปโยโค ทุกฺโข การประสบพบเจอกับของไม่เป็นที่รัก เป็นทุกข์
ปิเยหิ วิปโยโค ทุกฺโข การพลัดพรากจากสิ่งที่เป็นที่รัก เป็นทุกข์
ยมฺปิจฺฉํ น ลภติ ตมฺปิทุกฺขํ การปรารถนาสิ่งใด ไม่ได้ในสิ่งนั้น เป็นทุกข์

รับเข้ามากับทุกปัญหา แล้วใช้ประโยคเหล่านี้แก้ดู คงไหว ธรรมะบทนี้เข้าได้กับทุกเพศทุกวัย ยิ่งวัยรุ่นกับวัยชราที่เจออะไรเข้าหน่อยก็สะเทือนใจแล้วนั้น ธรรมะบทนี้ช่วยได้มากเลยทีเดียว

ค่อนข้างเหลือเชื่อที่ผมเจอธรรมะบทนี้เข้าแล้วเกิดชอบขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมเพิ่งเจอได้ไม่นานมานี้นี่เอง ไม่ถึงสามเดือนด้วยซ้ำ คิดๆไป ผมไปอยู่ไหนมาหนอ บ้านก็อยู่ไม่ห่างจากวัดสักเท่าใดนัก